හෙවනක පිනිදිය ඉසුනා පෙම් වදනින්
දහදිය මල් සුව සුවද විදින සිතැගින්
අදුරින් කඩුපුල් ලෙස සිත සුවද කරං
හදවත් සයුරේ කුනාටු පවුරු කඩන්
වෙරළට ඇදුනේ ලෝ ඇස හැරුන සැනින්
රුධිරය ගෙන උන් සැගව ගියා සැනකින්
මැදුරු යහන් සැප ගෙන දේ උර තලයෙන්
කාලය නැවතී නෑ හද හැගුන් ලෙසින්
පෙම් රස තැවරී මුකුලිත මල් සැලුනින්
අදුරට ගුලිවී දුටු සිහිනය නිමවං
විදුලි පහන් එලි දිලුනා අදුර හැරන්
